Majówka na Grodzisku w Sopocie

majowka na grodzisku

Co nosiła modna Słowianka, a z czym ruszali w bój goccy wojownicy? Na czym polegała taktyka wojenna Słowian, a jak walczyli Goci? Czy średniowieczne tańce były skomplikowane? Kogo można było spotkać na jarmarku w średniowieczu?

Zapraszamy na cykl imprez plenerowych "Majówka na Grodzisku w Sopocie". W programie moc atrakcji, między innymi: pokazy uzbrojenia Słowian oraz Gotów, walki wojów, rzemiosła, historyczne stroje, tańce, wspólne muzykowanie, warsztaty sypania z piasku, średniowieczny teatrzyk dla najmłodszych... Wstęp wolny!

1 maja - Dzień Słowiański
12:30-13:30
Sypanie piasku - tworzenie słowiańskich symboli przy użyciu kolorowego piasku.
14:00-15:00
Wspólne muzykowanie na dawnych instrumentach: bębnach, grzechotkach i innych.

2 maja - Festyn Średniowieczny
12:00-12:30
Prezentacja wczesnośredniowiecznego uzbrojenia.
12:30-13:00
Pokaz walki wojów.
13:00-13:30
Szyki bojowe - zabawa z udziałem publiczności.
14:00-14:30
Prezentacja wczesnośredniowiecznego stroju.
14:30-15:00
Tańce dawne - z udziałem publiczności.
15:00-16:00
Gry i zabawy.

3 maja - Goci w Grodzie
12:00-13:00
Nauka rzutu gockim oszczepem.
13:30-15:00
Nauka strzelania z łuku.
12:00-15:00
Obóz wojowników gockich, w którym będzie można zapoznać się z przedmiotami codziennego użytku i wyposażeniem bojowym.
15:00-15:30
Prezentacja i omówienie wyposażenia wojowników gockich. Pokaz walki.

Dodatkowo codziennie w godzinach 12:00-16:00:
· jarmark rzemieślniczy - sprzedaż wyrobów nawiązujących do średniowiecza,
· pokazy rzemiosła przy kramach,
· średniowieczny teatrzyk dla najmłodszych,
· możliwość upieczenia przyniesionych ze sobą kiełbasek na grodowym ognisku,
· stanowisko z epoki kamienia, gdzie można zapoznać się z bronią z epoki, nauczyć się obróbki krzemienia oraz rzutu oszczepem przy pomocy miotacza.

 

Wydarzenie na Facebooku: Majówka na Grodzisku w Sopocie

 

Napoleońskie wojska na Grodzisku w Sopocie

Napoleonskie wojska

Jak walczono w okresie napoleońskim? Co żołnierz musiał mieć w tornistrze? Czym różniło się umundurowanie poszczególnych jednostek armii, a co nosiły napoleońskie elegantki? Czym był komiśniak i kto delektował się... kociną? Zapraszamy do Grodziska w Sopocie na spotkanie z żołnierzami i elegantkami Garnizonu Danzig!

 

29 kwietnia 2018 r., godz. 12:00–16:30, Skansen Archeologiczny - Grodzisko w Sopocie (ul. J. J. Haffnera 63), wstęp wolny

PROGRAM IMPREZY
12:00 Naprzód marsz!
Pokaz musztry żołnierzy piechoty epoki napoleońskiej. Zwroty, marsz zwyczajny i podwójny, obroty. Musztra z bronią. Ładowanie na komendy karabinów skałkowych.
13:00 Co w tornistrze mieć trzeba?
Pokaz wyposażenia żołnierza epoki napoleońskiej. Do czego służył zapasowy jeden but? Po co żołnierzowi wosk, łój I spalone kości?
13:30 Pół funta, panie starszy!
Prezentacja typowej racji żywnościowej szeregowego żołnierza, a także stołu oficerskiego. Opowieść o kuchni wojskowej epoki. Czym był komiśniak i kto delektował się kociną?
14:00 Doktorze Haffner, pomocy!
Pokaz wyposażenia medycznego napoleońskiego chirurga. Opowieść o metodach leczenia oraz prezentacja operacji w szpitalu polowym. Tylko dla widzów o mocnych nerwach! Usuwanie kuli, amputacja, trepanacja, lewatywa...
15:00 Rabacik bez kwiatka
Pokaz mundurów armii epoki napoleońskiej. Dlaczego "homar" pływał na statkach, a kartofle jedzono w mundurkach? Czym różniło się umundurowanie poszczególnych jednostek armii?
15:30 Napoleońskie elegantki
Pokaz mody damskiej. Jak ubierały się dama, markietanka i prosta mieszkanka Gdańska?
16:00 Ognia!
Potyczka patroli, pokaz sposobów walki w epoce napoleońskiej.
16:30 Zakończenie, wspólna fotografia

Wydarzenie na Facebooku: Napoleońskie wojska na Grodzisku w Sopocie

 

Zapatrzeni w niebo. Dogonowie i ich sztuka

zapatrzeni w niebo

30 marca 2018 – 8 lipca 2018
Dom Przyrodników, ul. Mariacka 25/26

Bohaterami nowej wystawy czasowej w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku są Dogonowie – lud zamieszkujący masyw Bandiagary usytuowany w południowo-centralnej części Republiki Mali. Opowieść o Dogonach, ich religii, wiedzy kosmogonicznej i mitologii osnuta jest wokół sztuki, uznawanej za jedną z bardziej autentycznych i nieskażonych wpływami europejskimi.

Liczebność Dogonów szacuje się na 500-600 tys. Lud ten na co dzień posługuje się językiem dogo-so, zaliczanym tradycyjnie do grupy języków woltyjskich (gur). Zamieszkuje kilkaset wiosek ulokowanych na masywie, równinie rozpościerającej się wokół niego oraz na tzw. rumowisku – kamienistych zboczach i wąwozach wokół masywu. Te ostatnie wioski, trudno dostępne, ale malowniczo położone należą do najciekawszych. Dogonowie to typowo rolniczy lud, uprawiający kopieniaczo kilka gatunków zbóż i na pozór niczym się niewyróżniający spośród ludów Afryki. Cechuje ich jednak niezwykle skomplikowana struktura społeczna i bogata kultura duchowa. Podzieleni są na podstawowe cztery wielkie grupy, które z kolei składają się z osiemdziesięciu rodów. W ich strukturze społecznej istnieje też kilka endogamicznych grup, wyróżniających się odrębnością kulturową i statusem. Wierzą w jednego boga-stwórcę Amma, ale wyznają też liczne kulty, między innymi: kult przodków (wagem), lebe, binu. Pokładają wiarę w ciągłe odrodzenie, które umożliwia im uczestnictwo w święcie sigi, odbywającym się raz na 60 lat. W swej rozbudowanej obrzędowości posługują się językiem sigi-so, należącym do grupy mande, znanym tylko niektórym ludziom pełniącym ważne funkcje. Przechowują w swojej tradycji skomplikowaną i ezoteryczną wiedzę na temat powstania wszechświata, Ziemi i pochodzenia swoich przodków, posiadają dużą znajomość planet i gwiazd.

Od lat fascynują zarówno uczonych, jak i podróżników. Wśród wybitnych badaczy interesujących się ich kulturą należy wymienić: Marcela Griaule’a, Germaine Dieterlen, Solange de Ganay, Denise Paulme. Również polscy antropolodzy: Ryszard Vorbrich, Jacek Łapott, Lucjan Buchalik już od ponad czterdziestu lat penetrują dogońskie wioski. Dogonowie – spopularyzowani w literaturze, stali się synonimem afrykańskiej egzotyki.

Dogońskimi artystami są najczęściej kowale, uważani za „mistrzów drewna”. Zdarza się jednak, że twórczością artystyczną zajmują się również członkowie stowarzyszenia Awa
Głównym materiałem jest drewno, choć pojawiają się też figury wykonane z kamienia, żelaza czy rzadziej z gliny. Dla artysty dogońskiego najważniejsze znaczenie ma kontekst duchowy, symboliczna nadbudowa ukryta w formie.

Wśród obiektów sztuki dogońskiej uwagę zwracają maski. Mieszkańcy masywu Bandiagary mają ponad 70 ich rodzajów związanych z ceremonią pogrzebową dama. Maski są odbiciem świata znanego Dogonom. Pojawiają się wśród nich przedstawienia zwierząt żyjących w buszu, wyobrażenia sąsiednich ludów, reprezentanci zawodów, spotykanych u Dogonów i związani z tym przedstawiciele kast. Wśród masek można również dostrzec postaci mityczne, oraz symboliczne przedstawienia przedmiotów materialnych. Maski dogońskie, w części oddającej twarz są zgeometryzowane i abstrakcyjne. Tworzą całość dopiero ze strojem wykonanym z barwionych włókien roślinnych. Zresztą to właśnie włókna są tematem licznych opowieści tłumaczących pochodzenie masek.   

Pośród przedstawień figuralnych dominują wyobrażenia przodków, prawdziwych i mitycznych, męskich, żeńskich i obojnaczych. Część z nich ma podniesione do góry ręce. Ten gest interpretowany jest jako modlitewny wysiłek zmierzający do połączenia ziemi i nieba. Znakiem tego sojuszu jest deszcz, tak ważny dla rolników. Uważa się, że pierwotnie w ten sposób swoich przodków rzeźbili Tellemowie – tajemniczy lud zamieszkujący masyw Bandiagary przed przybyciem Dogonów. To wyobrażenie wtopiło się na dobre w tradycję dogońską i dziś o związkach z Tellemami świadczy tylko nazwa tellem, którą określa się te figury. Dogonowie zazwyczaj przedstawiają postacie ludzkie w sposób uproszczony. Są najczęściej smukłe, mają nieproporcjonalnie duże głowy i tułowie. Szczegóły anatomiczne zaznaczone są symbolicznie, a sposoby zdobienia ciała oddane starannie. Najważniejszymi elementami statuetki przedstawiającej kobietę są głowa i piersi, zaś w wizerunkach mężczyzn – ramiona i genitalia. Wśród przedstawień antropomorficznych ma uwagę zasługują figury kobiet z dziećmi, które odnoszą się do pramatki, nawiązują też symbolicznie do niezwykle cenionej w Afryce miłości macierzyńskiej i kobiecej płodności.

Obok wyobrażeń antropomorficznych w twórczości Dogonów pojawiają się też wizerunki zwierząt, zwłaszcza tych szczególnie ważnych w ich mitologii: krokodyla (nazywanego powszechnie kajmanem), szakala yurugu obdarzonego darem jasnowidzenia, żółwia i dzioborożca (calao). Te wizerunki zwierząt i ludzi powtarzają się również w zestawach wróżebnych – popularnych przykładach plastyki dogońskiej. Artyści, oprócz pełnoplastycznych rzeźb, tworzą także płaskorzeźby, którymi pokrywają drzwiczki spichlerzy lub drzwi prowadzące do domów ginna bana. Zarówno jedne, jak i drugie, zaopatrzone są zawsze w ozdobnie rzeźbione zamki. Najpopularniejszym motywem tych płaskorzeźb są dogońscy przodkowie.  

Zabytki prezentowane na wystawie pochodzą ze zbiorów Muzeum Narodowego w Szczecinie. Obiekty zostały pozyskane do zbiorów dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Kolekcje muzealne” oraz środków finansowych budżetu Województwa Zachodniopomorskiego w 2017 roku.

miejsce: Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, Dom Przyrodników, ul. Mariacka 25/26
termin wystawy: 30.03.2018-8.07.2018
wernisaż wystawy: 29 marca 2018 (czwartek), godz. 13.00
kuratorzy: Ewa Prądzyńska (Muzeum Narodowe w Szczecinie), Elżbieta Kołosowska (MAG)

Digitalizacja zbiorów Muzeum Archeologicznego w Gdańsku

digitalizacja

Od 29 grudnia 2017 roku udostępniamy kolejną kolekcję online, zawierającą 1300 archiwalnych diapozytywów dokumentujących badania archeologiczne prowadzone w latach 70-tych na terenie Pomorza Gdańskiego. 
Internetowe kolekcje muzealne to wygodny, a nierzadko jedyny możliwy sposób dotarcia do zasobów archiwalnych czy wybranych interesujących zabytków, zwłaszcza tych przechowywanych na co dzień w magazynach. Rozwijanie działalności Muzeum Archeologicznego w Gdańsku w tym kierunku jest jednym ze strategicznych priorytetów, mających na celu popularyzację dziedzictwa kulturowego Pomorza szerszej publiczności.
Proces digitalizacji i udostępniania zbiorów w Muzeum trwa od 2015 roku. W ramach pierwszego projektu „Digitalizacja gdańskiej kolekcji pamiątek pielgrzymich”, dofinansowanego z Programu MKiDN, w katalogu online zamieszczono zbiór średniowiecznych plakietek pielgrzymich, wcześniej tworząc od podstaw pracownię fotografii i digitalizacji, i wyposażając ją w specjalistyczny sprzęt. Zaprojektowano wówczas i uruchomiono system bazodanowy Archeoportal, który posiada narzędzia do zarządzania zabytkami i dokumentacją archeologiczną oraz udostępniania zbiorów w katalogu online.
Prezentowana dziś kolekcja została zdigitalizowana dzięki finansowemu wsparciu projektu przez MKIDN z Programu Kultura Cyfrowa.
 
Z kolekcją można zapoznać się poprzez zakładkę zbiory online lub na stronie www.archeoportal.pl.

 

Odry, Węsiory, Leśno. Święte miejsca Gotów – mity i rzeczywistość

strona plakat

18 listopada 2017 – 31 października 2018
 
Grodzisko w Sopocie, ul. Haffnera 63
 
Kamienne kręgi Gotów budzą od wielu lat żywe zainteresowanie, obrosły mitami, są przyczynkiem do sporów interpretacyjnych. Na wystawie przedstawiamy, po raz pierwszy wspólnie, trzy cmentarzyska gockie kultury wielbarskiej z pierwszych wieków naszej ery. Obecnie, po zakończeniu badań i przeprowadzonej rekonstrukcji, funkcjonują one jako rezerwaty archeologiczne.
 
Prezentujemy między innymi wyjątkowe znaleziska z grobów książęcych i grobu szamana z Leśna. Są to zabytki ze zbiorów Instytutu Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego, Muzeum Historyczno-Etnograficznego w Chojnicach i Muzeum Archeologicznego w Gdańsku. Pokazujemy skąd Goci do nas przybyli i jakie były ich późniejsze dzieje, aż do podziału na Wizygotów i Ostrogotów, oraz rolę jaką odegrali w upadku świata antycznego i kształtowaniu się wczesnośredniowiecznej Europy.

Przedstawiamy teorie dotyczące funkcji cmentarzysk gockich, a przede wszystkim ich domniemane związki z astronomią. Przykładem może być najbardziej znane cmentarzysko w Odrach. Obecnie archeolodzy nie mają wątpliwości, że kręgi były miejscem zgromadzeń plemiennych, podczas których odbywały się rytualne uczty i składano ofiary.

Część przyrodnicza ekspozycji prezentować będzie zagadnienia dotyczące porostów naskalnych pokrywających głazy tworzące kręgi kamienne w Odrach. Są to gatunki charakterystyczne dla arktycznej tundry czy wysokich gór, mogące dożywać nawet kilku tysięcy lat.
 
Kurator wystawy: Krzysztof Godon
 
Godziny otwarcia:
wtorek – niedziela / 09:00-17:00 / kwiecień
wtorek – niedziela / 10:00-18:00 / maj – wrzesień



Patroni medialni

RG logo na bialym  logo rgb trojmiasto

Zwiedzanie Muzeum na zamówienie

Galeria MG 04 DSC2199

2 listopad 2017 – 31 marca 2018
 
Muzeum w Gniewie, ul. Zamkowa 2
 
Do Muzeum w Gniewie zapraszamy również poza sezonem turystycznym – od 2 listopada do 31 marca oprowadzamy po wystawach tylko po dokonaniu wcześniejszej rezerwacji.
tel. (58) 535-35-29
e-mail: Diese E-Mail-Adresse ist vor Spambots geschützt! Zur Anzeige muss JavaScript eingeschaltet sein!
Serdecznie zapraszamy
 

Nowa oferta lekcji muzealnych

Garncarstwo 01od 1 lutego 2017

Grodzisko w Sopocie, ul. Haffnera 63

Grodzisko w Sopocie od lat zaprasza dzieci i młodzież szkolną do zwiedzania skansenu archeologicznego i zabawy według wybranego wariantu spotkania – więcej w zakładce Edukacja.

Tym razem przygotowało tematyczne lekcje muzealne, które będą prowadzone od wtorku do piątku w godzinach pracy skansenu. W ofercie znajdziemy:

Weiterlesen ...

Rozstrzygnięcie konkursu na nowe wystawy w Muzeum

rozstrzygniecie konkursu wystawyDom Przyrodników, ul. Mariacka 25/26

Rozstrzygnięto konkurs na koncepcję plastyczno-przestrzenną wystawy stałej w siedzibie głównej Muzeum przy ul. Mariackiej 25/26. W Sali kolumnowej Domu Przyrodników wystawione są wszystkie projekty, które wzięły udział w konkursie. Można je oglądać bezpłatnie do 30 listopada 2016.

Poniżej prezentacja zwycięskiego projektu firmy MAE Multimedia Art & Education.

 

 

Remont spichlerza Błękitny Baranek

remont spichlerzaBłękitny Baranek, ul. Chmielna 53

Z uwagi na prowadzony w budynku spichlerza remont wystawy będą zamknięte do odwołania.
Zapraszamy do pozostałych oddziałów Muzeum.

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. polityka prywatności